Wieś

We wsi jest sporo budynków z XVIII i XIX wieku, w tym okazałe zagrody kmiece oraz liczne, związane z miejscem kultu, głównie XVIII-wieczne kapliczki i krzyże przydrożne. Są także obiekty zabytkowe.

Prawie połowa śląskich kamiennych krzyży posiada wyryte przeróżne narzędzia, napisy, daty (często wtórne), a także maltańskie lub łacińskie krzyże. Do najczęstszych przedstawień broni na krzyżach należą miecz, nóż, kusza, topór (względnie siekiera). Natomiast rzadko lub w pojedynczych przypadkach występują inne narzędzia, jak łopata (Bytom Odrzański), sztylet (Pławna k/Lwówka Śląskiego), bełt (Wrocław - Żerniki) czy strzała (Stary Wielisław).

Figury św. Jana (z Nepomuka):

• Na łące przy torach stoi kamienna figura Jana Nepomucena, ze zniszczoną aureolą i cokołem z nieobrobionych bądź zniszczonych kamieni. Inskrypcja fundacyjna wskazuje na rok 1832.

• Przy drodze z Kłodzka tuż przed wsią (część dolna) stoi słupowa kapliczka z płycinowymi wnękami. Mozaikowe obrazy przedstawiają Św. Jana Nepomucena i księdza Andreasa Faulhabera a także stułę, krzyż z aureolą, kielich oraz szubienicę. Obiekt wystawiony dla upamiętnienia męczeństwa Andreasa Faulhabera tutejszego księdza, który nie chcąc zdradzić protestantom tajemnicy spowiedzi został powieszony 30 grudnia 1757 roku.

•  W kościele drewniany barokowy Jan z aureolą, trzyma dużą zamkniętą księgę, krucyfiks i palec na ustach.

• Przed kościołem stoją figury Jana i Xawerego - bardzo rzadka para. Na cokole umieszczono datę 1720. Aureola w typie „czeskim” - na metalowym sztyfcie, pozłacana.

Stary Wielisław Dolny

Dwór dolny znajduje się obecnie przy drodze. Z jego wielkości i piękna pozostało niewiele. Został zbudowany w 1838 r. zaś park drzewny powstał wcześniej niż sam dwór. Nie ma wzmianek czy wcześniej na miejscu obecnego dworu istniała jakaś budowla. Prawdopodobnie mieszkał tu zarządca majątku Herbersteinów.

Dwór jest rozłożysty i zbudowany z grubych murów z małymi oknami, co jest charakterystyczne dla takich budowli. Posiada trzykondygnacyjny dach i ma bardzo ładne wejście z kolumnami. Na zewnątrz widać pozostałości po powozowni i stajni. Kierując się do środka widać sień zbudowaną z grubych murów, z resztką starej posadzki, dalej ukazuje się hol z wyjściem na tył dworu i park.

W samym holu pozostało obecnie tylko miejsce po wielkim kominku, który kiedyś ogrzewał to domostwo. Kierując się dalej schodami w górę można podziwiać charakterystyczne dla dworu sklepienia łukowe.

Na górze, pomimo iż komnaty zamienione zostały na pomieszczenia mieszkalne, widać że centralnym miejscem dworu był wielki pokój, obecnie zabudowany ściankami działowymi. Takie duże komnaty były charakterystyczne dla tego rodzaju budowli. Miały one centralnie umieszczony kominek i sufit z drewnianych bel.

Galeria zdjęć